|
|
|
ارتباط با ما صفحه نخست پست الکترونیک آدرسهای دیگر : » آدرس اول » آدرس دوم » آدرس ســوم » آدرس چهارم » آدرس پنـــجم » آدرس ششم 
 Powered by : MIHANBLOG.COM |
................... بازگشت به دوزخ ................ .......دادگاه شیطاین (۱) ........ در این مدت که در دنیای شما آدمیان بسر میبردم..... دورا دور از اخبار دوزخ با خبر بود...... تئتو شیطانک پیغام رسان...... هر روز گزارش روزانه را برایم می اورد........ بعد از مدتها دوری تصمیم گرفتم سری به دوزخ بزنم..... و اینبار فارغ از دنیای آدمیان ...... به امورات دوزخ رسیدگی کنم......... به یمن ورودم همه شیطانکهای تاریخ....... جشنی باشکوه برایم تدارک دیده بودند............... همه شیطانکها در شنلهای سیاه...... سوار بر ارابه های آتشین..... با شلاقهای برافروخته....... و سر به زیر منتظر ورودم بودند..... با آمدنم .... شادی شیطانی تمام دوزخ را فرا گرفت..... و اائو شیطانک شادی جامهای پر از خون را ........ در بین شیطانکها پخش کرد....... جشن شیطانی آغاز شد.... در جایگاه خویش قرار گرفتم......... ابلیس را دیدم که غمگین گوشه ای ایستاده است......... سر به زیر و غمگین به سویم آمد..... اجازه خواست نزدیکتر بیاید..... اجازه دادم..... در دستش شکوایه ای بود..... او را به دستم داد..... با خواندش خشم شیطانیم دوزخ را فرا گرفت........ به ناگاه همه شیطانکها از ترس محو شدند...... ابلیس با رنگی پریده و قیافه ای لرزان..... بر زمین افتاده بود..... اندکی آرام شدم......... از او خواستم که آن شیطانک را بیاورند......... او را آوردند..... ابتدا ابلیس آنچه راه که اتفاق افتاده بود.... برایم تعریف کرد...... دستور دادم که دادگاه شیاطین تشکیل گردد....... بناگاه دوزخ غرق آتش شد..... با اشاره انگشتم..... دادگاه شیا طین برگزار گردید....... ادامه دارد..... ........... شعرهای دیروزمان واقعیتهای امروزمان ............. .....باز باران بی ترانه....... باز باران با تمام بی کسی های شبانه...... میخورد بر مرد تنها٫ میچکد بر فرش خانه........ باز می آید ٫ صدای چک چک غم...... باز ماتم... من بر پشت شیشه ی تنهای افتاده ٫ نمیدانم...... نمیفهمم ٫ کجای قطره های بی کسی زیباست...... نمی فهمم ٫ چرا مردم نمیفهمند..... که آن کودک که زیر ضربه شلاق باران....... سخت می لرزد ٫ کجای ذلتش زیباست.........؟ نمی فهمم ..... کجای اشک یک بابا که از سقفی از گل و آهن..... به زور چکمه های باران .......... به روی همسر و پروانه های مرده اش آرام باریده...... کجایش بوی عشق و عاشقی دارد..... نمیدانم..... نمیدانم ٫ چرا مردم نمیدانند که باران.... عشق تنها نیست...... صدای ممتد بارشش ٫گاهی ...... در امتداد رنج دلهای ٫بی کسی است...... کجای مرگ ما زیباست...... نمیدانم.... یاد آرم......... روز باران را......... روز غمها و غصه های خانه مان را...... کودکی فقیر و نحیف بودم..... یاد آرام ٫ مادرم را...... از برای یک لقمه نان...... در کنج باران مرد......... کودکی ده ساله بودم............ نه نرم و نازک ٫ نه جست و چابک......... میدویدم زیر باران...... برای یک لقمه نان...... مادرم در کوچه های پست شهر...... زیر باران ٫ برای یک لقمه نان..... جان داد..... اینک .... من هستم و باران..... و گلهای خیابان.... نمیدانم.... کجای این باران زیباست.........
............. امروز ما .......... در گذرگاه پر تردد زندگیتان دیدم............ که از وجدان............ مترسکی ساخته اید.......... و به آن میخندید........... چه دنیای خنده داریست ٬ دنیای آدمیان |
This Template designed by ParsTheme , Copyright © 2006 all rights reserved
نوشته شده در جمعه 26 آبان 1385 ساعت 12:11 ب.ظ توسط